/ PATH OF THE UNBORN /
-
Był to wielki dzień dla Andrygonów; we wszystkich szkołach odbywały się właśnie egzaminy maturalne. Jeden z przedstawicieli rządu spytał, czy nie zechcę uświetnić matury moją obecnością; ponieważ przyjęto mnie nadzwyczaj gościnnie, nie mogłem prośbie tej odmówić. …
Wtem egzaminator zapytał:
— Czy kandydat potrafi udowodnić, dlaczego życie na Ziemi jest niemożliwe?Skłoniwszy się lekko, młodzieniec przystąpił do wyczerpującego, logicznie zbudowanego wywodu, w którym wykazał niezbicie, że … większą część Ziemi pokrywają zimne, niezmiernie głębokie wody … (opis bardzo nieprzyjaznych warunków atmosferycznych, ogromne ciśnienie itp.) … co wszystko razem wzięte najzupełniej wyklucza możliwość istnienia życia w jakiejkolwiek formie. …
Gdybym był jakimś istotami … — zakończył dźwięcznym głosem młody Andrygon — jakieś istoty spróbowały wylądować na Ziemi, niechybnie poniosłyby śmierć, zmiażdżone ogromnym ciśnieniem tamtejszej atmosfery…
… Zdrętwiały ze zdumienia, siedziałem przez dłuższą chwilę bez ruchu i dopiero gdy egzaminator przystępował do następnego pytania, zawołałem:
— Przepraszam was, godni Andrygoni, ależ… ależ ja właśnie pochodzę z Ziemi; nie wątpicie chyba, że jestem żywy, i słyszeliście, jak mnie wam przedstawiono…Zapanowało niezręczne milczenie. Nauczyciele byli najgłębiej dotknięci moim nietaktownym wystąpieniem … młodzież … patrzyła na mnie z jawną niechęcią. Na koniec egzaminator rzekł lodowato:
— Wybacz, panie przybyszu, ale czy nie za wielkie wymagania stawiasz naszej gościnności? Czy nie dosyć ci tak podniosłego przyjęcia, fetów i dowodów szacunku? Czy nie ukontentowaliśmy cię dostatecznie dopuszczeniem do Wysokiej Żerwy Maturalnej, mało ci tego i domagasz się, abyśmy umyślnie dla ciebie zmieniali… program szkolny?!— Ależ… Ziemia naprawdę jest zamieszkana… — wybąkałem zmieszany.
— Gdyby tak było — rzekł egzaminator patrząc na mnie, jakbym był przezroczysty — stanowiłoby to zboczenie natury.
Słowa te uznałem za obrazę mej ojczystej planety, nie żegnając się przeto z nikim wyszedłem natychmiast, dosiadłem pierwszego napotkanego pidłaka, … wystartowałem na dalsze poszukiwania …
Stanisław Lem, Dzienniki gwiazdowe.
It was a great day for the Andrygons; final examinations were taking place in all the schools. One of the government officials asked whether I would care to honor the event with my presence; since I had been received with extraordinary hospitality, I could not refuse this request. …
Suddenly the examiner asked:
“— Can the candidate prove why life on Earth is impossible?”With a slight bow, the young man began an exhaustive, logically constructed exposition in which he demonstrated irrefutably that … most of the Earth is covered by cold, incredibly deep waters … (a description of extremely hostile atmospheric conditions, enormous pressure, etc.) … all of which, taken together, completely excludes the possibility of life in any form. …
“If I were some kind of being …” — concluded the young Andrygon in a ringing voice — “if some beings tried to land on Earth, they would inevitably perish, crushed by the enormous pressure of its atmosphere…”
… Numb with astonishment, I sat motionless for quite some time, and only when the examiner was proceeding to the next question did I cry out:
“— Forgive me, worthy Andrygons, but… but I actually come from Earth; surely you don’t doubt that I’m alive, and you heard how I was introduced to you…”An awkward silence fell. The teachers were deeply offended by my tactless outburst … the students … looked at me with open dislike. Finally the examiner said icily:
“— Pardon us, stranger, but are your demands of our hospitality not excessive? Was the solemn reception, the celebrations, the marks of respect not enough for you? Were you not sufficiently gratified by being admitted to the High Maturity Examination? Is all that too little, and now you insist that we change… the school curriculum especially for you?!”“— But… Earth really is inhabited…” I stammered, embarrassed.
“— If that were so,” said the examiner, looking at me as though I were transparent, “it would constitute a perversion of nature.”
I considered these words an insult to my home planet; and so, without taking leave of anyone, I immediately walked out, mounted the first pidlak I came across, … and set off to continue my search …
Stanisław Lem, The Star Diaries.
